Wo Bartli dr Moscht hout

Es bärndütsches Gschichtli

Uu, geschter bini z Tanz gange. Ha wider einisch müesse go schwofe. Aber ‘s hett mer gar nid passt. Aus nume auti Seck u dicki Wyber mit Haar uf dä Zäng. U di letschte Hudigääggeler heisi bracht, wo ke Hung me hingerem Ofe fürechutzele. Dr Gyger het usgseh aus hätt er suuri Miuch trunke zum Znacht. Ds einzige, wo bi däm Mönsch gschtumme hett, isch weder d Melodie gsy no der Takt, sondern sini Mähne, wo haargenau zum verhudlete Gygeboge hett passt. Dasch meh e Ruete gsy vom Samichlous aus öppis, wo me dermit chönnt Gyge schpile. U ihm si di länge fettige Schträhne nume so vom Gring acheplampet, das er meh aus einisch mit em Boge drygfahre isch u nümm hett gwüsst was Boge was Haar. Huss der Töifu!

U wi dä Hotsch de umenangghopset isch mit sim Flarzyse, ä röidige Gemschbock wär nid besser vo eim Bei uf ds angere gschprunge, immer hübscheli näbem Takt, u me hett nume müesse Angscht ha, är ghei am Änd no ab der Bühni. We nid dr Handörgeler wär gsy, wo nim öppe hingerdüre d Poschtornig hätt düreggä, wär dä Vogu mi Seu no mit emne prochnige Scheiche im Schpitau glandet. Das hätter de gha vo sim Ghöi, dä Sirach.

Henu, derfür hei di angere Brüeder ganz aschtändig göörgelet u bbässelet u gjutzet. Si hei zwar au scho chly Moos uf em Puggu gha, aber i mues säge, für ihres Auter wäresi no ganz guet im Schtrumpf gsi. Weder äbe – e chly moderners Züüg hätte si sauft törfe schpile.

De meischte angere isch das Hans was Heiri gsi, das hani scho gmerkt. Di hei eifach amau gnue wöue löte u de d Sou usela.